ZESPÓŁ SZKÓŁ
W TUCHOWICZU
Sprawozdanie z realizacji programu -Raz na ludowo- zimowiskowo-

Ferie zimowe to dla dzieci mieszkających na wsi okres, w którym nie zawsze wiedzą, co ze sobą zrobić. Zimą nie ma wielu prac                               w gospodarstwie rodziców, więc uczniowie spędzają czas przed telewizorem, oglądając „co leci” lub spacerują po wsi w poszukiwaniu „wrażeń”.

Dlatego postanowiliśmy zorganizować zimowisko dla naszych uczniów. Celem naszych zajęć była organizacja wolnego czasu dzieci wiejskich, ale przyświecało nam także hasło „Bawiąc, uczyć”. Poprzez realizację treści programu „Raz na ludowo- zimowiskowo”, kształtowaliśmy właściwe postawy patriotyczne wobec małej ojczyzny, nawiązywaliśmy i utrwalaliśmy więzi międzypokoleniowe, uczniowie poznali specyfikę i kulturę swego regionu, wędrowali po historii, uczyli się szacunku do tradycji i kultury ludowej. Realizowaliśmy treści szkolnego programu wychowawczego. Zacieśniliśmy jako szkoła więzi z lokalną społecznością, kontynuowaliśmy współpracę z Kołem Gospodyń Wiejskich z Tuchowicza, z lokalnymi władzami.

Uczniowie mieli okazję poznać wypiek chleba i tradycje z tym związane, poznały smak wiejskiego sera i masła, mogli wyżywać się             w rękodziele ludowym, jakim jest: tkactwo, wyplatanie ze słomy, wycinanka, lepienie z gliny. Poznali przedstawicieli wymierających zawodów. Odbyli wiele wycieczek tematycznych. Żywo zainteresowali się swoimi korzeniami, poznali historię Tuchowicza, tworzyli legendy na temat swojej miejscowości. Podczas zajęć docenialiśmy zalety gwary polskiej. Uzupełnialiśmy eksponaty w kąciku regionalnym. Poznaliśmy pieśni ludowe i tańce pochodzące z regionu. Dzieci miały okazję nauczyć się nowych technik plastycznych, doznały wielu wrażeń estetycznych. Uczestniczyły              w licznych konkursach. Miały okazję poznać przedstawicieli władz gminy             i powiatu oraz zadania, jakie oni wykonują.

Niewątpliwą atrakcją zimowiska było nagranie audycji radiowej  dla Radia Lublin, uczniowie poznali częściowo pracę redaktora.

 Dla autorów programu jego wdrożenie okazało się ogromnym sukcesem. Założone cele udało się zrealizować w całości. Naszą małą miejscowość odwiedzili redaktorzy Radia Lublin, napisano o naszej akcji zimowiskowej w Kurierze Lubelskim.

Młodzież i dzieci naszej szkoły miło i przyjemnie spędziły wolny czas, przy okazji poznając tradycje regionalne, historię małej ojczyzny, wędrując szlakami zaginionych zawodów.

Uczniowie byli aktywni, chętnie przychodzili do szkoły, trudno im było ją opuścić. Cieszymy się, że swój wolny czas poświęciliśmy dzieciom,  bo cóż może dawać nauczycielowi większą radość niż zadowolenie i zaangażowanie uczniów w pracę na zajęciach?

Uczniowie nasi podjęli wyzwanie. Podzieleni na grupy pracowali wytrwale. Efektem ich działań było wiele prac: wycinaki, makramy, kwiaty   z bibuły. Dekoracja holu przerobionego na wiejską chatę dzięki eksponatom z dawnych lat oraz przedmiotom służącym codziennej pracy w gospodarstwie urzekała wszystkich. Kwiaty z bibuły dodawały                     mu szczególnego uroku. „Dom w malwy malowany” wprowadzał wszystkich w sielankowy nastrój.

W realizacji programu niemały wkład mają członkinie KGW, które aktywnie wspomagały nauczycieli w czasie ferii. Wdrożony program zyskał aprobatę i uznanie rodziców, którzy aktywnie włączyli się do wielu zadań.

Osobiście włożyłam wiele wkładu pracy w opracowanie i realizację programu „Raz na ludowo- zimowiskowo”. Aktywnie uczestniczyłam               w redagowaniu programu ferii, zgłosiłam obiekt jako placówkę wypoczynku zimowego do Lubelskiego Kuratorium Oświaty. Opracowany projekt programu przedłożyłam Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, od której pozyskałam 800 zł na jego realizacje. Dodatkowo nazbierałam od sponsorów 600 zł na organizację wypoczynku zimowego. Ustaliłam termin wizyty uczniów w pobliskiej kuźni. Zaprosiłam do szkoły pracownicę ODR, która uczyła młodzież wykonywania prac plastycznych w skórze. Nawiązałam bezpośredni kontakt z „ prządką”, którą zaprosiłam i przywiozłam do szkoły na zajęcia dotyczące przędzenia wełny i zwyczajów związanych z tkactwem. Weszłam w kontakt                        z członkiniami KGW ze Stanina, które przybyły w strojach ludowych               na zimowisko i opowiadały uczniom o tradycjach wypieku chleba                         i zwyczajach z nimi związanych. Nawiązałam aktywną współpracę z KGW w Tuchowiczu. Jego członkinie wspierały nas w realizacji wielu zadań, szczególnie podczas wizyty Radia Lublin, i na podsumowaniu zimowiska, przygotowując regionalne potrawy, pączki dla uczestników zimowiska                z produktów, które pozyskałam od sponsorów. Codziennie przez dwa tygodnie byłam opiekunem uczniów przebywających w szkole. Starałam się uatrakcyjnić im czas, prowadząc zajęcia dotyczące integracji grup. Dzieci pod moim kierunkiem tworzyły rymowanki, proste piosenki do melodii ludowych. Przygotowałam i zaprezentowałam uczniom wykaz literatury, czasopism, folderów, informacji z Internetu dotyczący problematyki regionalnej. Oto jej wykaz:

 

 

Wykaz literatury wykorzystywanej podczas ferii zimowych ph. „Raz na ludowo – zimowiskowo”

 

           I. KULTURA I SZTUKA LUDOWA

 

  1. „Antologia lubelskich poetów dwudziestolecia międzywojennego”- opracował Wacław Mrozowisk Lublin 1965
  2. Bogucka  Maria- „Staropolskie obyczaje w XVI-XVII wieku”. Warszawa 1994
  3. Bryk A. Leszczyński S.-„Pieśni i tańce lubelskie”. Lublin 1970
  4. Gorzechowska J. , Kaczurbina M. – „Niedaleko od Rzeszowa”. Warszawa 1973.
  5. Gorzechowska J.,  Kaczurbina M. –„Od Łowicza grają gracze”. Warszawa 1972
  6. Hryń-  Kuśmierek. –„Polskie zwyczaje świąteczne”. Poznań 2001
  7. Karolak  J.-„Stroje i zwyczaje ludowe”.-Warszawa 1956
  8. Kępka B.-„Czas się zbudzić”. Pruszków 2003
  9. Kępka B.-„Poezję pisze życie”. Warszawa 1999
  10. Kowalczyk L.- „Katalog twórców ludowych województwa siedleckiego”. Siedlce 1981
  11. „Księga humoru ludowego”- pod redakcją naukową Doroty Simonides Warszawa 1981
  12. Majcher B. – „Zaginione dusze” Siedlce 1985
  13. „Na wszystko jest przysłowie” – Wybór przysłów polskich opracował Stanisław Świrko Poznań 1985
  14. Niemiera J. – „Piosenki ludowe” Warszawa 1980
  15. Ogrodowska B. – „Zwyczaje, obrzędy i tradycje w Polsce”. Mały słownik

Warszawa 2001

  1. Tomaszewski K. – „Takie ziarno ze mnie jest”. Siedlce 1996
  2. Żyłka S. M. – „Kolczasty owoc”. Łuków 2001
  3. Kępka B. –„Proza życia w poezji”. Pruszków
  4. T. Zaorski- „Moje obrazy” Lublin 2000
  5. Zapisane w pamięci- „ Opowieści o polskiej kulturze ludowej”- Wydawnictwo Didasko

 

 

         II  Lubelszczyzna, Podlasie – historia

 

 

 

1.      „Armia Krajowa na środkowej i południowej Lubelszczyźniei Podlasiu”. Pod red. Tomasza Strzębosza, Lublin 1993

 

 

2.      „Biblioteka Powiatowa i Miejska w Łukowie w okresie 50- lecia 1908- 1958”. Łuków 1958

3.      Budzyński A. Filipczuk J. – „Stoczek Łukowski – z dziejów miasta”                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    . Stoczek Łukowski 1996.

4.      Cybulscy Anna i Antoni – „Rodzinne strony Henryka Sienkiewicza”. Wola Okrzejska 2001

5.      Dudowa H. – „Uroczysko dwóch pomników”. Warszawa 1974

6.      Głowacka – Maksymiuk U. –„Gubernia siedlecka w latach rewolucji 1905 – 1907”. Warszawa 1985

7.      Grot L. –„Lubelszczyzna”. Dzieje, ludzie, krajobrazy. Lublin 1974

8.      „Jata” – Stowarzyszenie Ochrony Zlewni Rzeki Świder i Rezerwatu Jata. Siedlce 2001

9.      Krawczak T. – „W szlacheckim zaścianku”. Warszawa- Siedlce 1993

10.  „Łuków i okolice w XIX i XX w.” Materiały sesji naukowej z okazji 750- lecia miasta. Warszawa 1989

11.  „Nowa Gazeta Łukowska” – wybrane numery z lat 1997- 1999

12.  Ormowski R., Szaflik J. – „Dzieje miasta Łukowa”. Lublin 1962

13.  „Powiat Łukowski”. Łuków Country 2000

14.  „Powiat Łukowski”. Łuków Country 2001

15.  „Społeczeństwo siedleckie w walce o wyzwolenie narodowe i społeczne”. Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Szaflika. Warszawa 1981

16.  Strychalski J. – „Bitwa pod Stoczkiem”. Siedlce 1985

17.  Szczechura T. –„Ruch ludowy w Siedleckiem”. Warszawa 1984

18.  Szczęśniak H. – „Łuków i okolice”. Informator turystyczny. Lublin- Siedlce 1983

19.  Warneńska M. – „Śladami Sienkiewicza”. Warszawa 1967

20.  Wolski Z. – „Łuków i Ziemia Łukowska”. Kalendarium 1233- 1994. Łuków 1996

21.  „Z przeszłości Ziemi Łukowskiej”. Materiały z sesji naukowej poświęconej przeszłości miasta Łukowa i Ziemi Łukowskiej. Lublin 1959

                                                            

 

 

Jedna z grup wykonywała pod moim kierunkiem plakat o tematyce regionalnej, który był dekoracją holu. Uczyłam również młodzież pieśni ludowych „Jarmark w Łukowie”, „Pognała wołki”, „Nie pojadę w pole orać”, „ Ballada o Tuchowiczu”. Ta ostatnia stała się nieoficjalnym hymnem zimowiska i rozsławiła nas jako szkołę Radiu Lublin. Jej tekst uczniowie przerabiali pod moim kierunkiem. Pozwolę sobie przytoczyć tekst tej ballady.

 

Ballada o Tuchowiczu

 

Hej, ten nasz Tuchowiczu, piękne okolice.

Chłopaki jak świce, jak lilie dziewice.

                         Sialala, sialala, sialalalalala- bis

Oj, co my zrobimy, z naszymi babami.

Jak my do gospody, to one za nami.

                              Sialala, sialala, sialalalalala- bis

A nasze kobity, to babki morowe,

Do pracy społecznej, zawsze są gotowe,

                              Sialala, sialala, sialalalalala- bis

Miłe, uśmiechnięte, choć czasem zmęczone,

Wszędzie rozśpiewane, jak w polu skowronek,

                        Sialala, sialala, sialalalalala- bis

Umiemy podrywać, umiemy pracować,

Jak muzyczka zagra, będziemy tańcować.

                        Sialala, sialala, sialalalalala- bis

Z Tuchowicza jestem, Mirka mam na imię.

Nasza okolica z wesołości słynie.

                        Sialala, sialala, sialalalalala- bis

Zabawa, biesiada, to wspólne śpiewanie,

A kto nie chce śpiewać, niech w domu zostanie.

                        Sialala, sialala, sialalalalala- bis

 

 

Przygotowałam także dla uczniów klas starszych konkurs przysłów ludowych. Dzieci pod moim kierunkiem tworzyły regionalny słownik tematyczny związany z wypiekiem chleba. Poznały wówczas takie słowa: dzieża, kociuba, podpłomyk, kosior, blacha, zakwas, otręby, pogrzebacz, trzon. Dowiedziały się ode mnie, obserwując zaczyn i wypiek chleba                     u gospodyni o zwyczajach i przesądach towarzyszących temu obrzędowi. Uczyły się tradycji w oparciu o wybrany przeze mnie tekst ludowego poety Tadeusza Zaorskiego  pt. „Wypiek chleba”.

 

 

 

 

 

 

 

Czy pamiętasz miły przyjacielu,

 

Jak się w domach wypiekało chleby?

Dzisiaj sztukę tę już zna niewielu,

Bo już nie ma ku temu potrzeby.

 

 

Pójdziesz rano do sklepu, piekarni,

 

Liczne spotkasz wypieki na półkach,

I przybierać już możesz do woli

W różnych chlebach, rogalach i bułkach.

 

 

To historia prawie zapomniana,

 

Kiedy w rogu izby dzieża stała,

Obręczami opięta, drewniana,

Na dnie garstkę zaczynu chowała.

 

 

W dzień wypieku, dzieżę wyciągano,

 

W środek izby, pod pieca ścianami,

I w niej ciasto rękami mieszano,

Potem rosło, przykryte chustami.

 

 

W długim piecu, łukowo sklepionym,

 

Układano stosy z polan paru,

Które płonąc ogniem roznieconym

Grzały ściany do jasnego żaru.

 

 

A na stole, krytym płótnem czystym,

 

Formowano zgrabne bochny chleba

Na podsypce z otrąb, z klonów liści,

Co jesienią opadały z drzewa.

 

 

Wymieszany żar w piecu – kociubą,

 

Wygarniano gracą z paleniska,

Potem bochny znów łopatą długą,

Układano koło siebie blisko.

 

 

Drzwiczki pieca szczelnie zamykano,

 

Czas mierzono szeptaniem pacierzy,

Tak to kiedyś chleby wypiekano,

Dzisiaj chyba nie wielu w to wierzy.

 

 

Gdy wyjęto już rumiane bochny

 

Kiedy stygły na ławie przykryte,

To do pieca, co jeszcze nie ostygł,

Podkładano różne podpłomyki.

 

 

Czy pamiętasz mój drogi kolego,

 

Wtedy w izbie i w całym obejściu,

Zapach świeżo pieczonego chleba,

Co tak cudnie pachnie w każdym miejscu?

 

 

Kto dziś wspomni, smak wiejskiego chleba,

 

Ręką matki krzyżem znaczonego;

Niech zostanie w pamięci potrzeba

Czci, szacunku chleba powszedniego!

                           

 

 

Byłam też opiekunem dzieci podczas wycieczki do pobliskiej kuźni. Zaprosiłam do szkoły rodzica, który uczył dzieci jazdy konnej w siodle. Była to wielka atrakcja.

 

Uczniowie pod moim kierunkiem tworzyli kalendarz zwyczajów             i obrzędów związanych z porami roku. Poznali m.in. kusaki, zapusty, topienie śledzia, chodzenie z kolędą, maik, noc Kupały, żalik, topienie Marzanny.  Wspólnie poznawaliśmy bogatą historię Tuchowicza. Uczniom udało się stworzyć ciekawą legendę o naszej miejscowości, którą tutaj przytoczę.

 

 

Uczestnicy zimowiska próbowali także swoich sił jako poeci opiewając „ swoje małe Ojczyzny”. Efekty ich pracy przedstawiam jako załącznik        .

Jako wychowawca nadzorowałam także wykonywanie elementów dekoracji do kącika regionalnego: płotu z gałązek brzozowych, kwiatów              z bibuły, stroików wielkanocnych.

Zaprosiłam do naszej szkoły przedstawicieli Radia Lublin.                   To wizyta okazała się prawdziwym „ hitem”.

Wspólnie z koleżanką opracowałam scenariusz części artystycznej na podsumowanie zimowiska, podczas którego odbyło się spotkanie                 z przedstawicielami władz gminy Stanin i powiatu łukowskiego.

Spędziłam całe ferie w szkole, ale warto było …

 

 

Efekty wdrożenia programu zimowiska:

 

ü uzyskanie wyróżnienia Lubelskiego Kuratora Oświaty                   za organizację wypoczynku zimowego [patrz zał.     ];

ü otrzymanie dwóch nagród „ Cuda natury w Polsce”, „Cuda Polski- Parki Narodowe”;

ü interesująca realizacja ścieżki regionalnej;

ü przybliżenie uczniom ginących zawodów; kowal, tkaczka, wikliniarka, garncarz;

ü poznanie tradycji, obrzędów zwyczajów ludowych;

ü wzbogacenie kącika regionalnego o nowe eksponaty;

ü poznanie pieśni i tańców ludowych;

ü przybliżenie uczniom tradycji związanych z wypiekiem chleba;

ü docenianie wartości gwary;

ü pogłębienie zainteresowań literackich;

ü nauka regionalnych pieśni ludowych;

ü zacieśnienie współpracy z KGW w Tuchowiczu;

ü bliższe poznanie na płaszczyźnie uczeń – uczeń, uczeń- nauczyciel;

ü integracja uczniów;

ü bezpieczne korzystanie z Internetu;

ü promocja szkoły w województwie (nagranie audycji);

ü satysfakcja nauczycieli wdrażających program;

ü uznanie w oczach władz oświatowych LKO za interesującą prezentację multimedialną.

            Jako dyrektor szkoły jestem dumna, że udało mi się zachęcić nauczycieli do poświęcenia swojego cennego czasu na organizację zimowego wypoczynku naszych uczniów. Pragnę nadmienić, że uczynili to społecznie. Żeby oddać koloryt zimowiska, przedstawię szczegółowe  sprawozdanie  z realizacji zadań w poszczególnych dniach ferii.

 

 

 

 

 

                                 

 

Dzień pierwszy

Integracja grup- prezentacja programu.

Grupę ok. 70 dzieci, która przybyła na zajęcia, podzielono                        na 3 podgrupy. W każdej podgrupie znalazły się dzieci w różnym przedziale wiekowym. Dokonano wyboru szefa grupy, grupy wymyślały okrzyk, tworzyły logo zespołu związane z hasłem przewodnim zimowiska. Logo wykonywano techniką dowolną, piosenki i okrzyki utrzymane były                             w rytmach melodii ludowych. Zapoznano członków zimowiska                              z możliwością wykorzystania masy solnej jako oryginalnego tworzywa sztuki ludowej. Dzieci wykonywały tą techniką figurki, dzbanki, zwierzątka. Na drugi dzień uczestnicy zimowiska barwnie je ozdabiali, używając motywów ludowych

i naturalnych barw ziemi.  Wytwory pracy grup poddano zbiorowej ocenie. Dzieci mogły korzystać z pracowni komputerowej. Okazjonalnie opiekunowie grup kształtowali nawyki kulturalnego spędzania czasu wolnego, zwracano uwagę na utrzymywanie ładu i porządku w trakcie wykonywania zadań oraz estetykę spożywania posiłków.

 

 

 

 

 

Dzień drugi

„Ach, Podlasie jakie cudne”

Zajęcia przebiegały pod hasłem „ Ach, Podlasie jakie cudne”. Odbywały się w 3 grupach zadaniowych. Rozpoczęły się prezentacją fragmentu filmu „ Piękna nasza Polska cała z uwzględnieniem uroków                  i piękna Ziemi Podlaskiej. Następnie uczniom zaprezentowano materiały             w postaci książek o regionie, publikacji czasopism, broszurek, ilustracji, map, plakatów, planów, folderów. Poszczególne grupy wykonywały plakaty o tematyce regionalnej, dotyczącej historii gminy, powiatu, własnej miejscowości. Później poznały pieśni regionalne „Jarmark w Łukowie”                 i „Ballada o Tuchowiczu”, które stały się oficjalnym hymnem zimowiska.

Atrakcją zajęć były wycinanki ludowe, które dzieci wykonywały pod kierunkiem nauczycieli. Posłużyły one do stworzenia oryginalnej ekspozycji prac o tematyce ludowej będącej dekoracją szkoły.

Równolegle rozpoczęły się długotrwałe, dla chętnej grupy dziewcząt starszych i niektórych chłopców, zajęcia z haftu krzyżykowego. Najpiękniejsze prace stały się także ozdobą szkolnych korytarzy.

         Uzupełnieniem zajęć były zabawy i gry sportowe, a dla chętnych zajęcia w pracowni informatycznej.

Uczestnicy zimowiska zainteresowali się żywo techniką malowania na szkle. Zajęcia te kontynuowano w kolejnych dniach zimowiska. Były one atrakcyjne, ponieważ dzieci pierwszy raz zetknęły się z taką techniką plastyczną. Wykonane wytwory stanowią ozdobę niektórych sal lekcyjnych.

 

Dzień trzeci

„Przysłowia ludowe mądrością narodów”

Uczestnicy zimowiska mieli okazję poznać kulturę ludową                           w przysłowiach, gwarze ludowej i powiedzeniach.

Młodsze dzieci tworzyły przysłowia z rozsypanek wyrazowych, przedstawiały je techniką dramy, a inne próbowały odgadnąć ich treść. Atrakcją w tej grupie wiekowej była próba tworzenia własnych rymowanek.

Zadaniem starszych grup był udział w konkursie na znajomość przysłów ludowych. Wyłoniono zwycięzców i przyznano im symboliczne nagrody. W drugiej część zajęć uczestnicy zimowiska słuchali znanych melodii ludowych i do wybranych układali własne słowa, prezentując je                 z elementami układów. Podsumowaniem zajęć była prezentacja i ocena prac poszczególnych grup. Uatrakcyjniono przebieg zajęć o zawody sportowe. Dodatkową ciekawostką dnia były zajęcia z byłą pracownicą ODR w Łukowie, która prezentowała technikę zdobienia i wykonywania elementów dekoracyjnych ze skóry. Dzieci wykonywały bronki, tworzyły flakony, puzderka, kwiaty i inne ozdoby. Poznały dzięki tym zajęciom sztukę renowacji, np. starych ram, luster itp. 

 

 

Dzień czwarty

„ Chleba naszego powszedniego”

 

Dzień ten pozostanie na długo w pamięci uczestnikom naszego zimowiska. Młodzież z samego rana wybrała się do umówionej gospodyni, która specjalnie dla niej przygotowała pokaz wypieku chleba w tradycyjnym piecu chlebowym. Dzieci miały okazję wykonywać czynności mieszania chleba w dzieży, nakładania go do blach, dekorowania, wygarniania kociubą węgla, wkładania ciasta do pieca chlebowego i oczekiwania z utęsknieniem na efekt końcowy.  W tym czasie poznawały narzędzia i ich nazwy służące realizacji hasła „ Od ziarenka do bochenka”. Po powrocie do szkoły dzieci uczestniczyły w degustacji wiejskiego chleba z tradycyjnie zrobionym masłem i swojskim serem. Tego zapachu chleba i przeżycia związanego                z jego wypiekiem długo nie zapomną.

 Atrakcją dnia była wizyta przedstawicielek Koło Gospodyń Wiejskich ze Stanina w regionalnych strojach. Kobiety ciekawie opowiadały o obrzędach i przesądach związanych z wypiekiem chleba. Podkreślały symbolikę chleba, trud włożony w jego wykonanie i poszanowania. Uczyły szacunku do pracy rolnika i poszanowanie każdej kromki chleba. Dodatkowo opowiadały dzieciom o tradycjach dożynkowych, swoim udziale i osiągnięciach w konkursach wojewódzkich na wieńce dożynkowe. Omówiły techniki i materiały stosowane do wykonywania wieńców. Dzieci miały okazję podziwiać oryginalny wieniec oraz przepiękne fotografie wcześniej wykonanych wieńców. Dopełnieniem wrażeń był ubiór ludowy kobiet oraz pokaz odświętnych strojów noszonych dawniej pieczołowicie zbieranych przez członkinie koła.

Na zakończenie zajęć dzieci tworzyły historyjkę obrazkową „ Od ziarenka do bochenka”, uczestniczyły w konkursie wiedzowym na temat wypieku chleba, miały okazję samodzielnie w tradycyjny sposób wykonać masło. Stworzyły słownik tematyczny związany z tematem dnia.

 

 

Dzień piąty

„ Poznajemy zapomniane zawody”

 

Dzień rozpoczął się od wycieczki zaprzęgiem konnym do kuźni. Dzieci uczestniczyły w pokazie wykuwania podkowy i elementów sztuki kowalstwa artystycznego. Miały okazję poznać narzędzia kowalskie, pracę kowala i anegdoty związane z kowalstwem. Ponadto dzieci brały udział                w zabawach prowadzonych przez młodych kowali. Na zakończenie wycieczki uczniowie otrzymali podkówkę szczęścia, do wykonania której się przyczynili.

Po powrocie do szkoły odbyły się zajęcia z udziałem garncarza                      i wikliniarki. Dzieci miały okazję samodzielnie wykonać dzbanki, garnki, koszyczki, osłonki na szklanki, które stały się nową ozdobą kącika regionalnego. Niektóre osoby w krótkim czasie nauczyły się sztuki wyplatania koszyczków i lepienia z gliny.

         Na zakończenie dnia uczestnicy zimowiska i zaproszeni goście degustowali smakowite pączki wykonane przez rodziców.

Poza zajęciami w pracowniach odbyła się nauka jazdy konno w siodle pod kierunkiem rodzica i opieką nauczycieli. Obcowanie z koniem i ten sposób spędzania wolnego czasu przysporzyły dzieciom wiele radości.

Dzień szósty

„ Zwyczaje, tradycje, obrzędy.”

 

 

         Zajęcia tego dnia odbywały się w dwóch grupach. I grupa udała się na wycieczkę do Muzeum Regionalnego w Łukowie, gdzie dzieci zwiedziły wystawę twórców ludowych: rzeźbę, malarstwo, tkactwo w regionie łukowskim. Miały także możliwość obejrzeć wystawę poświęconą Papieżowi- Janowi Pawłowi II. Uzupełnieniem wycieczki był edukacyjny spacer po Łukowie szlakiem pomników i łukowskich miejsc pamięci narodowych. Dodatkowo dzieci obejrzały wystawę sztuki współczesnej i ludowej w Łukowskim Ośrodku Kultury. Atrakcją tego dnia był pobyt dzieci na krytym basenie „Delfinek” w Łukowie. Dzieci miały możliwość uczestnictwa w zabawach w wodzie, mogły sobie popływać, uczestniczyły w ćw. relaksujących.

 

II grupa dzieci uczestniczyła w zajęciach warsztatowych pod hasłem „Zwyczaje, tradycje, obrzędy”. Najmłodsi uczestnicy zimowiska tworzyli roczny kalendarz zwyczajów i obrzędów ludowych związanych z porami roku. Ich zadaniem było wykonanie symbolicznych pisanek wielkanocnych, palm jako zwyczajów zbliżającej się wiosny.

Starsi w oparciu o słowniki, zgromadzoną literaturę, kalendarze, samodzielnie wypisywali zwyczaje i obrzędy związane z porami roku. Próbowali także na podst. dotychczasowej wiedzy tworzyć legendy dotyczące Tuchowicza. Dla rozluźnienia atmosfery uczyły się nowych pieśni regionalnych, np. „Pognała wołki”, „Nie pojadę w pole orać…”

Pod koniec zajęć dzieci uczyły się podstawowych splotów ze sznurka techniką makramy. Inne próbowały swoich możliwości w zmaganiach ze słomą. Efektem tej pracy było wykonanie ozdobnego warkocza ze słomy.

 

 

 

 

Dzień siódmy

„Wycieczki regionalne”

 

         Tego dnia zajęcia odbywały się w dwóch grupach. Jedna z grup udała się do Muzeum Regionalnego Ziemi Siedleckiej. Tam dzieci miały okazję zwiedzić ciekawe ekspozycje dotyczące historii Siedlec; obejrzały wystawę prac malarskich studentów Akademii Podlaskiej, zapoznały się z wystrojem starej izby łukowskiej. Mogły rozpoznawać na zdjęciach stare budynki z regionu łukowskiego i poznały wyposażenie starej chaty wiejskiej. Dodatkowo zwiedziły wystawę wag i miar, na którą eksponaty sprowadzono nawet z zagranicy. Miały także okazję poznać Siedlce, pomniki historyczne i ważne budynki użyteczności publicznej.

Po tym spacerze dzieci udały się do Centrum Rekreacyjno- Sportowego „Rafa”. Tam przebywały około 3 godzin bawiąc się i bardzo przyjemnie spędzając czas wolny. Zrelaksowane i wypoczęte ok. 1600 wróciły do domu. Druga grupa uczestników zimowiska w tym czasie brała udział w wykonywaniu elementów dekoracji do kącika regionalnego. Wykonywała płot z gałązek brzozowych i inne elementy dekoracji, np. wieńce adwentowe i stroiki wielkanocne. Dzieci kontynuowały zajęcia rozpoczęte w poprzednich dniach, tj. malowanie na szkle, haftowanie i poznały nową technikę plastyczną- malowanie na drewnie. Najmłodsze dzieci wykonywały wiejskie pejzaże metodą wydzieranki.

 

 

 

 

 

Dzień ósmy

„Rękodzieło ludowe”, wizyta Radia Lublin- „Bezpieczne ferie”

 

 

         Ten dzień był przez dzieci bardzo oczekiwany. Jego atrakcją była zapowiedziana wizyta Radia Lublin z programem ph. „Bezpieczne ferie”. Zajęcia były prowadzone przez policjantów z KPP w Łukowie i Pani Redaktor z Radia Lublin. Przebiegały one w formie konkursów                              z nagrodami i dotyczyły bezpieczeństwa dzieci w szkole, na drodze                    i w innych sytuacjach życiowych. Każde dziecko otrzymało znaczek odblaskowy i inne atrakcyjne upominki. Dzieci uczestniczyły w nagraniu audycji radiowej i miały okazję poznać pracę redaktora radiowego. Dowiedziały się także, jak postępować w sytuacjach zagrożenia życia.

 

Tego dnia do szkoły przybyły członkinie współpracującego ze szkołą KGW w Tuchowiczu i w ludowych strojach poczęstowały dzieci i gośćmi regionalnymi potrawami: pyzami, pączkami i pierogami z soczewicą.

W drugiej części zajęć dzieci spotkały się z przedstawicielką starszego pokolenia, która pokazała dzieciom sposób przędzenia wełny. Była to nie lada atrakcja. Dzieci mogły z bliska przyjrzeć się przędzeniu i samodzielnie spróbować tej czynności.

         W dalszej części dzieci udały się na wycieczkę do warsztatu tkackiego w Jarczówku, gdzie zapoznały się z techniką tkania na krosnach. Tkaczka zaprezentowała także swoje wyroby i umożliwiła dzieciom tkanie na krosnach.

         Omówiła i pokazała przyrządy do obróbki przędzy wełnianej oraz efekt końcowy w postaci kilimów.

Uatrakcyjnieniem wyprawy było ognisko z pieczeniem kiełbasek                           w sąsiedztwie ruin zamku w Staninie.

 

 

 

 

 

Dzień dziewiąty

„Zabawa ludowa”

 

         Przygotowując się do zabawy ludowej uczniowie w czasie zajęć warsztatowych wykonywali kotyliony oraz wianki i elementy strojów ludowych. Ćwiczyli wcześniej opracowane układy choreograficzne do znanych melodii ludowych, które zaprezentowali w czasie zabawy. Uczestnicy zimowiska w elementach strojów ludowych utworzyli barwny korowód rozpoczynający zabawę.

Następnie odbył się taniec kotylionowy, który uatrakcyjnił przebieg zabawy, gdzie uczestnicy dobierali się losowo w pary według numerów na kotylionie.

W trakcie zabawy uczniowie brali udział w ludowych wiejskich igraszkach, np. „Taniec z miotłą”.

Wszystkie tańce i zabawy odbywały się przy wtórze muzyki ludowej.                W trakcie zabawy wybrano starostę i starościnę balu, którymi zostały osoby najefektowniej przebrane i wyłonione w drodze konkursu.

 

Dzień dziesiąty

„Raz na sportowo. Podsumowanie zimowiska- spotkanie                              z przedstawicielami władz regionu”.

 

 

         Uczestników podzielono na grupy i w tym dniu przeprowadzono szereg turniejów sportowych. Dzieci mogły uczestniczyć w turnieju warcabowym, tenisa stołowego i hula hop. Grupa dziewcząt w tym czasie ćwiczyła aerobik przy muzyce relaksacyjnej.

 

Rozegrano także szereg drużynowych zabaw sportowych na wesoło.

         W drugiej części odbyło się uroczyste podsumowanie zimowiska, na które przybyli przedstawiciele władz gminy i powiatu, a także kustosz muzeum z Woli Gułowskiej jako gość honorowy i sołtysi oraz radni.

Przybyli goście przybliżyli uczestnikom zimowiska zadania poszczególnych szczebli władzy i funkcje urzędów, które reprezentowali. Honorowy gość, kustosz Muzeum im. H. Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej przybliżył postać rodaka Ziemi Łukowskiej H. Sienkiewicza.

         Zwycięzcy poszczególnych konkursów otrzymali nagrody rzeczowe                i dyplomy, które uroczyście wręczyli dyrektor szkoły i wójt gminy.

Wszyscy uczestnicy zimowiska otrzymali słodki upominek, zaś nauczyciele- dyplomy i podziękowania za pracę społeczną. Szczególne podziękowania dyrekcja szkoły skierowała na ręce przewodniczącej KGW w Tuchowiczu,

które aktywnie wspierało nas swoją pomocą przez całe ferie, przygotowując potrawy regionalne.

         Na zakończenie uczniowie zaprezentowali krótką część artystyczną              o charakterze regionalnym. Zimowisko zakończono wspólnym odśpiewaniem „Ballady o Tuchowiczu”, która promowała miejscowość i jej mieszkańców w Radiu Lublin.

         Zaproszeni goście, rodzice i nauczyciele spotkali się przy stole suto zastawionym regionalnymi potrawami.                  

 



 
Życie szkoły
Historia szkoły
Geneza szkoły
Nauczyciele
Udział w programach i projektach
e-learning
Prace uczniów
Dokumenty szkoły
BIP
COMENIUS
Galeria